FİRAVUN'UN GEÇERSİZ İMANI- 3-

Hz Musa'yı öldürmeyi planlayan Firavun ve beraberindekiler o kadar büyük bir gaflet içindeydiler ki, hikmetli anlatımlar, mucizelerin ardından peşpeşe gelen belalar bu gaflet halini ortadan kaldırmıyordu. Allah Araf Suresi'nde bu durumu bizlere bildirmiştir:

Andolsun, biz de Firavun aile (çevre)sini belki öğüt alıp düşünürler diye yıllar yılı kuraklığa ve ürün kıtlığına uğrattık. (Araf Suresi, 130)

Çok büyük afetlerle uyarılmış, ilk başlarda inkardan vazgeçer gibi olmuş ve Hz Musa'dan yardım istemişlerdır. Ancak Allah üzerlerindeki azabı kaldırdığı anda zulümlerini fütursuzca devam ettirmişlerdir. Ta ki ölüm kendilerine gelip çatıncaya kadar beklemişlerdir:

Biz onlara biri ötekinden daha büyük olmayan hiç bir ayet göstermedik. Belki dönerler diye, onları azabla yakalayıverdik. Ve onlar dediler ki: "Ey büyücü, sende olan ahdi (sana verdiği sözü) adına bizim için Rabbine dua et; gerçekten biz hidayete gelmiş olacağız." Fakat onlardan azabı çekip-giderince, bir de görürsün ki onlar andlarını bozuyorlar. Sonunda bizi öfkelendirince, biz de onlardan intikam aldık, böylece onları toplu olarak suda boğduk. (Zuhruf Suresi, 48-50, 55)

Başka ayetlerde de Firavun ve beraberindekilerin büyük vicdansızlıklarını ve zalimliklerini Allah şöyle anlatır:

Onlar: "Bizi büyülemek için mucize (ayet) olarak her ne getirirsen getir, yine de biz sana inanacak değiliz" dediler. Bunun üzerine, ayrı ayrı mucizeler (ayetler) olarak üzerlerine tufan, çekirge, buğday güvesi, kurbağa ve kan musallat kıldık. Yine büyüklük tasladılar ve suçlu-günahkar bir kavim oldular. Başlarına iğrenç bir azab çökünce, dediler ki: "Ey Musa, Rabbine -sana verdiği ahid adına- bizim için dua et. Eğer bu iğrenç azabı üzerimizden çekip-giderirsen, andolsun sana iman edeceğiz ve İsrailoğullarını seninle göndereceğiz. Ne zaman ki, onların erişebilecekleri bir süreye kadar, o iğrenç azabı çekip-giderdik, onlar yine andlarını bozdular. Biz de onlardan intikam aldık ve ayetlerimizi yalanlamaları ve onlardan habersizmişler (gibi) olmaları nedeniyle onları suda boğduk. (Araf Suresi, 132-136)

Bu yazı dizisinin ilk bölümünden beri anlattığımız gibi, Allah, çok zalim bir insan olmasına rağmen Firavun'a hayatı boyunca tevbe etme ve iman etme fırsatı tanımış ve bunun için her türlü ortamı oluşturmuştur. Ne var ki Firavun neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilmesine rağmen kendisine gelen gerçekleri reddetmiş, son derece nankör ve azgın bir tavır sergilemiştir. İnsanları katletmeye ve dayanılmaz işkenceler uygulamaya devam etmiştir. Hz Musa gibi Allah katında değerli, mübarek bir insanı da sürekli olarak ölüm tehdidi altında yaşatmıştır. Halbuki Firavun ve adamları kendilerini bekleyen acı azaptan habersiz bu zulümlerine devam ederlerken, aslında her adımlarında kendilerini helak edecek sona doğru yaklaşıyorlardı. Hz Musa'yı öldürmek için yaptıkları plan da kendilerini bu korkunç sona götüren adımlardan biriydi:

Şehrin öbür yakasından bir adam koşarak gelip dedi ki: "Ey Musa, önde gelenler, seni öldürmek konusunda aralarında görüşmektedirler, artık sen çık git; gerçekten ben sana öğüt verenlerdenim." Böylece oradan korku içinde (çevreyi) gözetleyerek çıkıp gitti: "Rabbim, zalimler topluluğundan beni kurtar" dedi. (Kasas Suresi, 20-21)

Ama kendini başına buyruk zanneden Firavun adamlarıyla bu planı yaparken Allah katında kendisi için hazırlanmış bir plan olduğunu büyük bir ihtimale aklına bile getirmemişti. Ve bu durumdayken bile, Allah kendisini ve beraberindekileri içinde bulundukları derin gafletten uyandırmak için mümin bir kişi aracılığı ile ve yine en yumuşak sözlerle açıkça uyarmıştır:

Firavun ailesinden imanını gizlemekte olan mü'min bir adam dedi ki: "Siz, benim Rabbim Allah'tır diyen bir adamı öldürüyor musunuz? Oysa o, size Rabbinizden apaçık belgelerle gelmiş bulunuyor. Buna rağmen o eğer bir yalancı ise yalanı kendi aleyhinedir; ve eğer doğru sözlü ise, (o zaman da) size va'dettiklerinin bir kısmı size isabet eder. Şüphesiz Allah, ölçüyü taşıran, çok yalan söyleyen kimseyi hidayete erdirmez. Ey Kavmim, bugün mülk sizindir, yeryüzünde hüküm sahibi kimselersiniz. Fakat bize Allah'tan dayanılmaz bir azab gelecek olursa bize kim yardımcı olabilecek?" Firavun dedi ki: "Ben, size yalnızca gördüğümü (kendi görüşümü) gösteriyorum ve ben sizi doğru yoldan da başkasına yöneltmiyorum." İman eden (adam) dedi ki: "Ey Kavmim, ben o fırkaların gününe benzer (bir günün felaketine uğrarsınız) diye korkuyorum. Nuh kavmi, Ad, Semud ve onlardan sonra gelenlerin durumuna benzer (bir gün). Allah, kullar için zulüm istemez. Ve ey kavmim, doğrusu ben sizin için o feryat (edeceğiniz kıyamet) gününden korkuyorum. Arkanızı dönüp kaçacağınız gün; sizi Allah'tan koruyacak yoktur. Allah, kimi saptırırsa artık onu doğruya yöneltecek bulunmaz." (Mümin Suresi, 28-33)

İşte tüm bu olanlardan sonra Allah Hz Musa'ya beraberindeki iman edenleri gece vakti yürüyüşe geçirmesini, onlara denizde kuru bir yol açmasını ve yetişilmekten endişeye kapılmamasını vahyetmiştir. Hz Musa emrolunduğu şekilde iman edenlerle birlikte yola çıktığında, Firavun ve askerleri de gün doğumuna yakın peşlerine düşmüştü. Allah'ın ayette bildirdiğine göre iki topluluk birbirini gördüğünde Allah Hz Musa'ya asasıyla denize vurmasını vahyetti. Hz Musa denize vurduğunda ise deniz hemen yarılıverdi ve her bir parçası dağ gibi oldu. Bu arada Allah Firavun ve askerlerini de buraya yaklaştırdı ve Hz Musa ve onunla birlikte olanların hepsini kurtarırken Firavun ve askerlerinin üzerini sular kapladı ve hepsi boğularak öldüler. Fakat bundan önce tüm insanlığa ibret verecek bir olay gerçekleşti.

Suların kendisini boğacağı seviyeye geldiğini gören Firavun ölümüne belki dakika, belki de saniyeler kala Allah'a iman ettiğini söylemiştir. Kendisini bir ilah gibi gören (Allah'ı tenzih ederiz), yaşadığı süre boyunca insanlara zalimce hükmeden ve bozgun çıkaran Firavun ölüm kendisine gelip de çatınca hayatı boyunca inkar ettiği ve asla kabul etmediği gerçeğe; Allah'a teslim olmuştur. Allah Firavun'un boğulmak üzere olduğu anı Kuran'da bizlere şöyle haber verir:

Biz, İsrailoğullarını denizden geçirdik; Firavun ve askerleri azgınlıkla ve düşmanlıkla peşlerine düştü. Sular onu boğacak düzeye erişince (Firavun): "İsrailoğullarının kendisine inandığı (ilahtan) başka ilah olmadığına inandım ve ben de Müslümanlardanım" dedi. Şimdi, öyle mi? Oysa sen önceleri isyan etmiştin ve bozgunculuk çıkaranlardandın. (Yunus Suresi, 90-91)