|
 |
Osmanlı’nın son asrında iyice çoraklaşan tasavvufî hayata bir canlılık getiren; aynı zamanda hadisçi ve büyük âlimdir. Nakşi tarikatı büyüklerinden Ahmed Ziyâüddin el-Gümüşhanevi Halifelerinden Ömer Ziyâeddin Efendi ve Mustafa Feyzi Efendi'nin yanında tasavvufa intisabını tamamladı. İlk tahsilini daha önce tamamlamıştı. 1.Dünya Savaşında askere alındı. Çeşitli cephelerde hizmet verdi, yaralandı. Askerden sonra İstanbul camilerindeki derslere devam etti. Hıfzını tamamladı. Değişik hocalardan diploma aldı. Tekkelerin kapatılmasından sonra imamlığa başladı. Hem imamlık, hem de tebliğ görevine devam etti. Çevresinde sevenler halkası oluştu. Dalgalar misali bütün yurt çapında yayıldı. Bütün İslâm âleminde tanındı. Bu arada Râmuzu'I-Ehâdis'den yaptığı hadis dersleri büyük ilgi gördü. Daha sonra bu dersler kitaplaştı; faydası umumileşti. Üzerinde İslâmi bir heybet vardı. Tane tane konuşur, herkes rahatlıkla her konuştuğunu anlayabilirdi. Sünneti bütünüyle yaşamaya çalışırdı. Hayatının son demlerinde hastalandı. Hastalığı ayakta gezmesine mani idi. Ama, vazifesine yine devam etti. 1980 senesinde Hacc'a gitti, dönüşünde, daha da ağırlaşmıştı. 13 Kasım 1980'de, özlediklerine kavuştu. Allah rahmet eylesin. Mehmet Zahid Kotku'nun Sözleri
|
|
 |
 |
 |